Rejestracja
 Strona główna    Profil    Dodaj tekst   Katalog    Kontakt 
Menu
Menu główne
Strona główna
Tytułem wstępu
O fantasy
Autorzy
Recenzje
Zapowiedzi
Fragmenty
Wywiady
Artykuły
Opowiadania
Konkursy
Archiwum
Galeria
Poleć nasz serwis
Partnerzy

Katalog
Strona główna
Książki
Kategorie
Terminologia

Pomocne
Kontakt
Linki
Szukaj
FAQ
Mapa serwisu
 
Losowa pozycja
O krok
 
Katalog - dodano
 Ziemia złych uroków. Tom I
- Jacek Kloss
 Lucyfer
- Jennifer L. Armentrout
 Heroina
- Mons Kallentoft
 Czarownica
- Małgorzata Lisińska
 Tropiciel
- Małgorzata Lisińska
 
- skomentowano
 Diabelski Młyn
- Aneta Jadowska
 Artefakt
- Maggie Furey
 Zamęt Nocy
- Patricia Briggs
 Toń
- Marta Kisiel
 Sztylet ślubny
- Aleksandra Ruda
 
Patronujemy
 
Szukaj



powered by FreeFind
 
 

   Poszarpane granie – Wit Szostak

Już po okładce, na której ujrzeć można grającego na tle górskich szczytów gęślarza, domyślić się można, że akcja książki rozgrywać się będzie w znanych z „Wichrów Smoczogór” pejzażach. Podobnie jak w debiucie książkowym tego autora, bohaterami są górale i ich świat, rządzący się odwiecznymi prawami i zwyczajami, równie niezmiennymi jak odwieczne piękno i zarazem surowość górskich szczytów.
Pretekstem do snucia góralskich opowieści staje się tu malowanie pieca, na którego kaflach zawarta zostaje stara legenda o nieszczęściu, jakie dotknęło Smoczogórskich górali. Najpierw na Jasionkę, a później na inne wioski, spada bowiem wraz z porywistym wiatrem istna plaga czartów nudy, gniewu, zazdrości i zapomnienia. A kogo taki czart się uczepi, temu zmienia się charakter, przestaje szanować góralskie prawa lub też traci wszelkie wspomnienia. W tej sytuacji samo przetrwanie tradycji góralskiej wydaje się być zagrożone. Górale ratunku wyglądają w młodym Koredzie, podrzuconym do ich przysiółka przez dziwożony, a dzięki temu mogącemu prosić o pomoc istoty nie należące do świata ludzi. Chłopak przemierzy wiele szczytów, spotyka różne osoby, dzięki opowieściom których pojmie nie tylko, jak uratować wioskę, ale też kim sam jest.
W powieści tej przemieszanie góralskiej mądrości, poglądów na życie i umiłowania muzyki tworzą niezwykły nastrój, podsycany przez szkatułkową budowę opowiedzianej tu historii – są tu opowieści w opowieściach, a każda okazuje się mieć znaczenie dla zrozumienia całości. Z kawałków opowieści powstaje saga o zapomnianym przez prawie wszystkich górali rodzie Koźliców, usiłujących wypełnić zadanie dane im przez Władcę Wichrów. Przy tej okazji Szostak mówi o potrzebie dialogu między ludźmi – bez wzajemnego zrozumienia i kontaktu nie uda się nigdy znaleźć sposobu na rozwiązanie tajemnicy nieśmiertelności.
Dzięki pięknym opisom górskich krajobrazów i obyczajów można swobodnie wyobrazić sobie smoczogórski świat i zagłębić się w tą urokliwą góralską gawędę. Wydaje mi się, że każdemu książka ta pozwoli odegnać od siebie czarta nudy, choćby i tylko na czas lektury.

[Wit Szostak, „Poszarpane granie”, Runa 2004]



      Dodane: October 14th 2007
      Recenzent: Amanda
      Wynik:
      Link: Informacja o książce
      Odsłon: 2897
      Język: polish

  

[ Powrót do indeksu recenzji | Komentarz końcowy ]


      Poszarpane granie – Wit Szostak
      Wysłany przez Percival dnia 2007-10-14 21:30:52
      Mój wynik:


Nie będę obiektywnym komentatorem, bo Amandra to moja dziewczyna, ale spróbuję mimo wszystko :) Ładnie, zwięźle i na temat wszystko to poskładałaś. Dalsze opinie mogły by być niepolityczne ;) Samej książki nie czytałem, bo jakoś nie miałem okazji po prostu. Co nie znaczy, że nie przeczytam ;) Życzę dalszego owocnego recenzowania Kochanie :*




Wszystkie znaki na tej stronie są zastrzeżone. PHP-Nuke Copyright © 2006 by Francisco Burzi.
Komentarze, artykuły, szata graficzna należą do ich twórców.
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Dowiedz się więcej