Rejestracja
 Strona główna    Profil    Dodaj tekst   Katalog    Kontakt 
Patronujemy
 
Menu
Menu główne
Strona główna
Tytułem wstępu
O fantasy
Autorzy
Recenzje
Zapowiedzi
Fragmenty
Wywiady
Artykuły
Opowiadania
Konkursy
Archiwum
Galeria
Poleć nasz serwis
Partnerzy

Katalog
Strona główna
Książki
Kategorie
Terminologia

Pomocne
Kontakt
Linki
Szukaj
FAQ
Mapa serwisu
 
Losowa pozycja
Norweski dziennik - tom 3: Północne wiatry
 
Katalog - dodano
 Fandom
- Anna Day
 Przebudzenie Lewiatana
- James S. A. Corey
 Przepaść
- Michelle Paver
 Spętani przeznaczeniem
- Veronica Roth
 Wyklucie
- Ezekiel Boone
 
- skomentowano
 Marzyciel
- Laini Taylor
 Idiota skończony
- Antologia
 Plus/minus
- Olga Gromyko
 Plus/minus
- Olga Gromyko
 Zapisane w kartach
- Anne Bishop
 
 

   Zaginiona sukcesorka – Tui T. Sutherland

„Zaginiona sukcesorka” to drugi tom cyklu „Skrzydła Ognia” autorstwa Tui T. Sutherland. Sięgnęłam po niego z wyczekiwaniem, jako że po okładkowo-zmyłkowym pierwszym wrażeniu, jakie na wstępie zaserwowało mi „Smocze proroctwo”, jego lektura okazała się być przyjemnie zajmująca.

Wracamy zatem do świata smoków, gdzie piątka smocząt przeznaczenia, czyli Łupek, Tsunami, Słonko, Gloria oraz Nocny Lotnik cudem umknąwszy śmierci stara się nie tracić wiary w przypisaną im misję. Tyle, że póki co grupka przyjaciół nie bardzo wie, jak może zaradzić nadciągającemu nad Pyrriię kataklizmowy. Groźba wojny bowiem staje się coraz bardziej realna. Postanawiają zatem udać się do Morskoskrzydłych, by Tsunami mogła poznać swoją rodzinę. Niestety nie zostają tam przyjęte z otwartymi ramionami (skrzydłami), nawet sama tytułowa zaginiona sukcesorka zostaje przywitana z ostrożną rezerwą. Królowa Morskoskrzydłych uwikłana została bowiem również w sieć spisków i intryg, z których być może nawet nie zdaje sobie do końca sprawy. W dodatku ktoś w tym podwodnym królestwie bardzo chce ich śmierci. Tsunami czuje się rozdarta między poczuciem solidarności ze swoimi współbratymcami, a przyjaciółmi…

„Zaginiona sukcesorka” to głównie historia Tsunami i z jej to perspektywy poznajemy rozgrywające się wydarzenia. A jako, że jest ona nieco narwana i krnąbrna, to również w porównaniu do tomu pierwszego zmianie ulega tempo narracji. Przyznać jednak muszę, że smoczyca zdaje sobie sprawę z posiadanego temperamentu i próbuje nad nim zapanować, „ustatkować” go nieco. Wątek Tsunami, jej relacje z matką i siostrą oraz pierwsze porywy serca, stanowi główną oś fabularną, której podporządkowana jest większość wydarzeń w książce. Przyznaje, że wszystko to było bardzo ciekawe, jednak szkoda mi, iż pozostałe smoczęta zostały nieco zmarginalizowane. Być może, w kolejnych tomach sytuacja ulegnie odwróceniu na korzyść innego z nich. A zatem tym razem patrzymy jak Tsunami zmuszona jest pożegnać się z młodzieńczymi mrzonkami odnośnie bycia ukochaną, zaginioną córką. Obserwujemy proces jej dojrzewania społecznego. Być może proces ten został nienaturalnie przyspieszony, jednak mając do czynienia z książką skierowaną do młodego czytelnika, nie bądźmy zbyt drobiazgowi.

„Skrzydła Ognia” rozgrywają się w stworzonym przez Tui T. Sutherland świecie, który czytając „Smocze proroctwo” poznaliśmy tylko w niewielkim stopniu. Tym razem autorka postanowiła przybliżyć czytelnikowi Królestwo Morza. Dowiadujemy się sporo o zwyczajach Morskoskrzydłych, organizacji państwa oraz, co chyba najbardziej interesujące, rodzinie królewskiej. Nie mogło zabraknąć również knowań i intryg dotyczących smocząt przeznaczenia.

Podsumowując, „Zaginiona sukcesorka” okazała się być równie, jeśli nawet nie bardziej interesującą lekturą niż „Smocze proroctwo”. Rozgrywające się wydarzenia trzymają zadowalające tempo i przykuwają uwagę czytelnika praktycznie do ostatniej strony, zaś relacjonująca je narratorka, dzięki swoim przemyśleniom dodaje im nienachalnej głębi. Piątka głównych bohaterów okazuje się być jeszcze bardziej sympatyczna, a kończąc książkę ma się nieodpartą ochotę na ponowne z nimi spotkanie. Serdecznie polecam zarówno czytelnikom młodszym, jak i tym nieco starszym.


[Tui T. Sutherland, „Zaginiona sukcesorka. Skrzyła Ognia #2, Wydawnictwo MAG 2016]



      Dodane: May 17th 2016
      Recenzent: Zuna
      Wynik:
      Link: Informacja o ksiażce.
      Odsłon: 611
      Język: polish

  

[ Powrót do indeksu recenzji | Komentarz końcowy ]





Wszystkie znaki na tej stronie są zastrzeżone. PHP-Nuke Copyright © 2006 by Francisco Burzi.
Komentarze, artykuły, szata graficzna należą do ich twórców.
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Dowiedz się więcej